9 września Najwyższa Izba Kontroli zaprezentowała raport na temat “Epidemia COVID-19 – czas chaosu i nietrafionych decyzji”. To co w czasie trwania tzw. pandemii CODIV-19 padało ze strony ust krytyków, którzy twierdzili że wszystko co “zalecała” władza, bardzo szybko zmuszając do tego obywateli oraz finansując ogromnymi kwotami różne inicjatywy jest działaniem przesadzonym oraz bezprawnym znalazło potwierdzenie w powyższym raporcie. Można powiedzieć, że jest to rehabilitacja tych, których próbowano na różne sposoby stygmatyzować przy pomocy karania mandatami, aresztami oraz obelgami. Niestety nie można już zrehabilitować tych, którzy przypłacili setkami tysięcy istnień ludzkich przez pozostawienie ich bez opieki lekarskiej, niekoniecznie z powodu jedynej wtedy, “obecnej” choroby, ale z powodu tego, że nie mogli być diagnozowani oraz leczeni choćby z powodu nowotworu.
Miażdżące liczby
Opublikowany raport pokazuje, że na “pandemię” wydano 271 mld zł. 20 mld zł uznano za zmarnowane. 78 proc. poniesionych kosztów było finansowanych z długu i podatków. Decyzje podjęte ówcześnie przez państwo skutkowało inflacją, bankructwami, zwijaniem się różnych interesów oraz bezrobociem. Pretekstem do wydania pieniędzy były także tymczasowe szpitale. Koszt 33 tymczasowych szpitali wyniósł 941 mln zł. 14 z nich okazało się zbędnymi, 3 z nich nigdy nie otwarto. Jak więc z tego wynika słuszna była krytyka dotycząca tego, że szpitale były otwierane często w sposób pozorny, a w niektórych z nich nie było w ogóle pacjentów. Przykładem okazała się Netto Arena w Szczecinie. Wydano na nią 29 mln zł, a nie było tam ani jednego pacjenta. W sprawie szczepień okazało się, że dwoma istotnymi elementami był biznes oraz chaos. Nierzetelne umowy kosztowały 8,4 mld zł. Straty na szczepionkach tyczące się utylizacji, darowizn oraz pomyłek wyniosły 10 mld zł. 105 osób, które zaszczepiono dostały preparaty po terminie ważności. Dzieci oraz dorosłych zmuszano presją, szantażem, segregacją sanitarną do przyjmowania preparatów. Doszło do tego kilkaset tysięcy nadmiarowych zgonów co można nazwać cichym ludobójstwem w białych rękawiczkach.
Chaos decyzyjny i definicyjny
Oprócz przerażających liczb ważne były także inne kwestie. Istniały 4 różne definicje COVID-19. Na poziomie 63 proc. istniały rozbieżności w kategoryzowaniu przypadków NOP. Główny Inspektorat Sanitarny przez długi czas był bez szefa, dodatkowo bez danych klinicznych. Budowa zamordystycznego systemu przy okazji “pandemii COVID-19” polegała na tym, że decyzje o lockdownach, obostrzeniach podejmowano bez podstaw, analiz czy dowodów. Tragicznym skutkiem była nadwyżka zgonów na poziomie 239 tys. ludzi. w latach 2020-2022. Efekt bezmyślnych lockdownów do także samobójstwa oraz depresje u dzieci. Zrujnowanych zostało tysiące rodzin. Sądy do dzisiaj uchylają bezprawne mandaty, gdyż okazało się że ściganie obywateli za brak maseczki było zwykłym terrorem. Specustawa covidowa była furtką, która okazała się pretekstem do wydania pieniędzy, dodatkowo poza kontrolą. NIK w związku z tym zawiadomił prokuraturę w sprawie zakupu szczepionek. Trybunał Konstytucyjny nie rozpatrzył wniosku o niekonstytucyjność specustawy. Uznano to za systemowe łamanie prawa i wolności obywateli.
Wnioski oraz żądania
Wniosek raportu okazał się miażdżący. Stwierdzono, że zamiast nazywać to “epidemią” to powinno się mówić o chaosie, niegospodarności, bezkarności, za które zapłacono życiem, zdrowiem oraz przyszłością. Postawiono żądanie aby pociągnąć do odpowiedzialności ministrów, urzędników oraz medialnych propagandystów. Domagano się także rozliczenia nadmiarowych zgonów aby wyjaśniono dlaczego zmarło tyle Polaków. Ukarania tych, którzy terroryzowali dzieci, firmy, obywateli. Pretekstem była walka z wirusem. Żądano również zamknięcia furtki do bezkarnego długu oraz wydatków poza kontrolą. Wszystko to odbyło się chwilę przed dronową aferą, która perfekcyjnie przykryła prezentację całego raportu. Do tego aby kogokolwiek miała dosięgnąć sprawiedliwość droga jednak kręta i daleka.
